Werk

Aan het begin van het eerste semester ben ik begonnen als arts-assistent op de afdeling interne geneeskunde, dat een soort basis is waarvan elke arts het nodige moet weten. Mijn opzet was zo meer te leren dan wat we op de opleiding krijgen. ‘s Nachts met de dienstdoende arts meelopen op een afdeling is heel anders dan er overdag zijn met alle specialisten. Maar het trok me niet, 5 minuten met de patiënt praten en hem dan iets geven tot de specialisten hem ’s morgens overnemen is niet iets waar ik voldoening uit kon halen. Dus na een half jaar ben ik met dat werk gestopt. Nu verheug ik mij erop op de afdeling eerste hulp te gaan werken. Dat is anders, ik zie de patiënt als eerste, en kan zelf een diagnose stellen en vervolgens voorleggen aan de dienstdoende arts. Dat is intellectueel uitdagend en zo kan ik er meer leren dan in mijn vorige baan. Hopelijk kan ik vlug beginnen.

 

Universiteit

Ik ben nu 5e jaars medicijnen en heb al veel stages gelopen. Sommigen waren interessant, andere minder. Met elke stage werd me duidelijker welke keuze ik over twee jaar ga maken.

Het vak medicijnen bestaat uit twee delen, interne geneeskunde en algemene chirurgie. Elk heeft twee kanten, het redden van levens en de verbetering van de levenskwaliteit, die alle twee even belangrijk zijn. Ik weet nu dat algemene chirurgie meer bij me past dan interne geneeskunde zoals cardiologie. Mijn meest recente stage was op algemene chirurgie, zes weken vol interessante casussen met een professionele staf die ons graag elk klein detail uitlegde. Ik was zeer geïnteresseerd in elke procedure die zij uitvoerden en stelde steeds vragen en nam vrijwillig taken op me om nog meer te leren. Dus ik heb mijn toekomstige loopbaan ondertussen wel gekozen.

Werken met vluchtelingen 

Zoals ik al eerder vertelde werk ik weer met vluchtelingen, dit maal op Lesbos in Griekenland. Het begon allemaal toen ik een bericht op Facebook zag dat Isra-AID, een Israëlische NGO, wanhopig op zoek was naar een vrijwilliger met medische achtergrond.

Er stond: “Er is weer een schip gezonken en met een en arts meer hadden meer mensen gered kunnen worden”. Dat bericht bleef in mijn hoofd zitten omdat ik continu het nieuws volg en me afvroeg hoe ik in deze crisis kon helpen. Ik heb contact opgenomen en ik kon er onmiddellijk heen. Het was moeilijk om meteen een beslissing te nemen om twee redenen. De eerste was dat ik op dat moment geen vakantie had en ik dan stagedagen moest verzuimen. De tweede was van meer politieke aard: het gaat om een Israëlische organisatie en ook al zeggen ze dat ze niet- gouvernementeel zijn, ze gebruiken de ellende van de ander om een beter beeld van Israël in de wereld te verspreiden. Zij hebben alle recht om de wereld te vertellen dat Israël ook goede kanten heeft, maar niet over de rug van anderen, zwakkeren. Aan de andere kant zij betaalden alle reis- en verblijfskosten, het kostte mij geen cent. Dat kwam mij uitstekend uit, want ik had dit niet kunnen doen zonder hun financiële steun. Ik besloot het positief te bekijken ongeacht het motief van de organisatie: zij helpen vluchtelingen en ik kan als student medicijnen een hoop bijdragen.

Direct naar

WAT DOET DE STICHTING?

 

Fondsen werven voor het Studiebeurzenproject.

 

Informatie geven over 'het andere Israël'.

Sinds 1989 met de uitgave van een contactbrief sinds december 2013 via FRIENDS.

 

Intensieve samenwerking met Sana Foundation.

uw vrijwillige bijdrage

belastingvrij