Kareen, 2de jaar Medische wetenschap aan de Universiteit van Haifa 

Ik ga van jongs af om met blinden en visueel gehandicapten en help hen ook. Ik wist dat de universiteit deze richting in Medische wetenschap had en ik vond het bij mij passen om mijn werk te maken van wat ik mijn hele leven al doe.

Ik ben nu vrijwilliger op een afdeling van de universiteit van Haifa. Deze afdeling ondersteunt blinden en visueel gehandicapten bij hun studie aan instellingen in de Noordelijke Regio.

Het is belangrijk om te weten dat ik aan de Universiteit van Haifa als vrijwilliger werkte met blinden en visueel gehandicapten.

Het werk was heel interessant en uitdagend en ik keek uit naar elke volgende afspraak om weer verdere ondersteuning te kunnen geven.

In een geval hielp ik een student toegang te krijgen tot alle materiaal dat zij nodig had voor haar masterstudie. Zij ontvangt geen uitkering, maar had wel iemand nodig die haar presentaties in Word kon kopiëren, en alle pdf-bestanden kon omzetten in Word.

Als dit allemaal niet gebeurde, zou zij vastlopen omdat zij het materiaal voor de voorbereiding van een seminar niet zou kunnen lezen.

Natuurlijk hielp ik haar ook met alles wat zij nodig had en ik hielp haar ook buiten het vrijwilligerswerk om. Ik kon er niet tegen dat zij het moeilijk had en dat er niemand was om haar te helpen. Ik zei haar dat zij altijd een beroep op mij mocht doen en ik deed mijn uiterste best om haar met wat dan ook te helpen.

 

Beweegredenen?

Er is iets wat mij niet loslaat en wat mij emotioneert: Worden we echt alleen door een externe factor gedwongen om een bijdrage te leveren en hulp te verlenen? Waarom geen hulp geven zonder dat verplicht te zijn of als onderdeel van je werk? Als ik gehandicapt was, hoe zou ik mij voelen?

Het gaat hier om intelligente mensen met als enige handicap hun gezichtsvermogen. Waarom zouden wij niet gewoon ons deel doen om hen te ondersteunen in het omgaan met hun handicap?

Ik schrijf dit in tranen, omdat mijn vrijwilligerswerk hier mij een hele veel stof tot nadenken heeft gegeven over hoe ik mijn deel kan bijdragen. De student heeft niet genoeg woorden om mij steeds te vertellen dat ik haar ogen ben. Alleen al deze zin zegt heel veel.

Het is duidelijk dat ik volgend jaar tijd moet vrijmaken om mijn bijdrage hier voort te zetten. Ik wil zelfs proberen meer vrienden te vinden om mee te doen met deze heel belangrijke menselijke aangelegenheid.

Direct naar

WAT DOET DE STICHTING?

 

Informatie geven over 'het andere Israël'.

Sinds 1989 met de uitgave van een contactbrief sinds december 2013 via FRIENDS.

 

Intensief samenwerken met SANA Foundation.

 

Fondsen werven voor het Studiebeurzenproject.

uw vrijwillige bijdrage

belastingvrij